Zastosowanie gliniastego środka osuszającego w opakowaniach eksportowych

Uszkodzenia spowodowane wilgocią podczas transportu międzynarodowego stwarzają poważne ryzyko operacyjne. Zmieniający się klimat morski regularnie naraża kontenery morskie na ekstremalne zmiany temperatury. Te zmiany powodują cykle kondensacji zwane „deszczem kontenerowym”. Kiedy kropelki wody spadają na produkty eksportowe o wysokiej wartości, powstająca korozja, pleśń i degradacja niszczą całe przesyłki. Inżynierowie zajmujący się pakowaniem stoją przed ciągłym wyzwaniem. Muszą równoważyć solidną ochronę przed wilgocią z rygorystycznymi budżetami na opakowania i zmieniającymi się wymogami dotyczącymi zgodności z wymogami ochrony środowiska. Globalny rynek rozwiązań do kontroli wilgoci odnotowuje szybki rozwój. To rozszerzenie podkreśla powszechne zaufanie przemysłu do niezawodnych konfiguracji do eksportu masowego. Spedytorzy potrzebują materiałów, które będą działać stale podczas długich czasów transportu. Clay Desiccant to wysoce skalowalne, chemicznie obojętne i ekonomiczne rozwiązanie do kontroli wilgoci. Zapewnia niezawodną redukcję wilgotności bazowej bez negatywnych skutków dla środowiska, jakie stwarzają syntetyczne alternatywy.

Kluczowe dania na wynos

• Stosunek kosztów do wydajności: Środki osuszające na bazie glinki zapewniają najbardziej ekonomiczną ochronę przed wilgocią w przeliczeniu na uncję w przypadku opakowań eksportowych masowych, szczególnie w standardowych zakresach temperatur.

• Ograniczenia techniczne: Skuteczność adsorpcji naturalnej gliny znacznie spada w temperaturach przekraczających 120°F (50°C), co wymaga dokładnej oceny trasy i klimatu.

• Skład materiału: Zarówno środek osuszający w postaci glinki bentonitowej, jak i środek osuszający montmorylonit są naturalnie występującymi, niekorozyjnymi i łagodnymi dla środowiska, co upraszcza utylizację użytkownika końcowego.

• Standaryzacja: Zamówienia powinny opierać się na standardowych „jednostkach” adsorpcji (np. MIL-D-3464E), a nie na surowej wadze, aby zapewnić przewidywalne działanie.

Mechanika osuszaczy gliniastych w opakowaniach eksportowych

Problem z kadrowaniem i deszczem w kontenerach

Eksportowa kontrola wilgotności zakończy się sukcesem tylko wtedy, gdy środowisko wewnętrzne pozostanie stabilne. Podstawowym celem jest zapobieganie osiągnięciu punktu rosy wewnątrz kontenera transportowego lub obudowy opakowania. Podczas tranzytu oceanicznego statki przepływają przez różne strefy klimatyczne. Możesz załadować kontener w wilgotnym porcie, takim jak Singapur, i wysłać go przez Pacyfik do chłodniejszego klimatu, takiego jak Seattle. Ciepłe temperatury w ciągu dnia podgrzewają powietrze wewnątrz stalowego pojemnika, dzięki czemu może ono zatrzymać znaczną ilość wilgoci. Gdy zapada noc, temperatura otoczenia gwałtownie spada. Uwięzione powietrze ochładza się i traci zdolność zatrzymywania pary wodnej.

Nadmiar wilgoci skrapla się na najzimniejszych powierzchniach, zazwyczaj na suficie i ścianach kontenera. Ten cykl kondensacji, znany jako pocenie się ładunku, ostatecznie prowadzi do deszczu w kontenerze. Woda kapie bezpośrednio na ładunek, omijając standardowy karton i infiltrując wewnętrzne opakowanie. Skuteczne środki osuszające przechwytują tę parę, zanim ulegnie ona skropleniu. Proces powstawania deszczu kontenerowego przebiega według przewidywalnej sekwencji:

1. Ciepłe, wilgotne powietrze z otoczenia zostaje uwięzione wewnątrz kontenera podczas procesu załadunku w zakładzie pochodzenia.

2. Statek oceaniczny wpływa do chłodniejszej strefy klimatycznej lub po zachodzie słońca doświadcza gwałtownego spadku temperatury.

3. Stalowe ścianki kontenera szybko się schładzają, obniżając temperaturę powietrza wewnętrznego poniżej ustalonego punktu rosy.

4. Para wodna skrapla się na suficie i kapie w dół na niezabezpieczony ładunek.

Bentonit vs. Montmorylonit, osuszacz

Zrozumienie terminologii pomoże Ci wybrać odpowiedni materiał do danego zadania. Montmorylonit jest głównym aktywnym składnikiem mineralnym występującym w glinie bentonitowej. Przy pozyskiwaniu A osuszacz z glinki bentonitowej , jego działanie zależy całkowicie od zawartości montmorylonitu. Minerał ten charakteryzuje się unikalną, wysoce porowatą, warstwową siecią strukturalną. Zatrzymuje i zatrzymuje cząsteczki pary wodnej poprzez działanie kapilarne.

Mikroskopijne pory pobierają wilgoć z otaczającego powietrza. W przeciwieństwie do niektórych chemicznych absorbentów, które zamieniają się w płyn lub żel, naturalna glinka zatrzymuje wilgoć w swojej strukturze. Nie zmienia swojego kształtu fizycznego, nie pęcznieje ani nie przecieka podczas procesu adsorpcji. Ta stabilność fizyczna gwarantuje, że opakowanie pozostanie nienaruszone, a ładunek pozostanie suchy. Możesz umieścić te pakiety bezpośrednio obok wrażliwych komponentów, nie martwiąc się o gromadzenie się płynu lub uszkodzenie strukturalne saszetki.

Obojętność chemiczna i bezpieczeństwo

Opakowania przemysłowe wymagają materiałów, które nie będą reagować z produktami, które chronią. Naturalna glina jest z natury niekorozyjna i nietoksyczna. Nie zawiera niebezpiecznych substancji chemicznych ani syntetycznych dodatków. Ta obojętność chemiczna sprawia, że ​​jest bezpieczny w bezpośrednim kontakcie z szeroką gamą materiałów, w tym metalami, tekstyliami i tworzywami sztucznymi. Nie emituje szkodliwych gazów odlotowych ani nie powoduje degradacji chemicznej wrażliwych komponentów.

Chociaż jest bezpieczna do ogólnego użytku przemysłowego, bezpośredni kontakt z konsumpcyjną żywnością lub farmaceutykami wymaga specjalnych materiałów opakowaniowych zatwierdzonych przez FDA, aby zamknąć glinę. W przypadku standardowego eksportu przemysłowego łagodny charakter gliny eliminuje ryzyko wtórnego chemicznego uszkodzenia ładunku. Nie musisz się martwić, że sam środek osuszający spowoduje korozję, której chcesz zapobiec.

Podstawowe zastosowania gliniastych środków osuszających w transporcie globalnym

Maszyny ciężkie i urządzenia przemysłowe

Eksport ciężkich maszyn wiąże się z ochroną odsłoniętych powierzchni metalowych przed trudnymi warunkami morskimi. Goły metal jest bardzo podatny na rdzę nalotową i silną korozję pod wpływem wysokiej wilgotności i zasolonego powietrza. Pomyśl o transporcie 5-tonowej frezarki CNC lub ogromnej turbiny przemysłowej. Inżynierowie zajmujący się pakowaniem zazwyczaj zamykają wielkogabarytowy sprzęt w workach paroizolacyjnych, takich jak wytrzymałe woreczki foliowe. Często stosują emitery inhibitorów korozji par (VCI) w połączeniu ze środkami osuszającymi w celu zapewnienia dwuwarstwowej ochrony.

W szczelnych obudowach umieszczają duże gliniane worki ze środkiem osuszającym, a następnie zamykają je próżniowo. Glina szybko obniża wilgotność względną w mikrośrodowisku. Utrzymując wilgotność wewnętrzną poniżej 40%, środek osuszający zapobiega reakcjom elektrochemicznym powodującym rdzę. Zazwyczaj worki zawieszamy za pomocą wewnętrznych zaczepów lub umieszczamy je w dedykowanej siatce, aby nie spoczywały bezpośrednio na naoliwionych prowadnicach maszyny. Metoda ta zapewnia, że ​​obrobione części dotrą do miejsca przeznaczenia w nieskazitelnym, gotowym do użycia stanie, eliminując potrzebę kosztownych przeróbek lub agresywnego czyszczenia na rampie odbiorczej.

Długoterminowe magazynowanie i składowanie maszyn

Ochrona przed wilgocią nie kończy się w momencie dokowania statku. Wiele produktów przemysłowych przechodzi z aktywnego transportu do składowania po tranzycie. Towary te często przez kilka miesięcy przed rozmieszczeniem znajdują się w magazynach docelowych, w których nie panuje klimat kontrolowany. Skrzynia może stać w wilgotnym doku w Houston przez sześć miesięcy, zanim zostanie przeniesiona na miejsce instalacji. Gliniane środki osuszające nadal zapewniają wartość w tej fazie stacjonarnej.

Utrzymują podstawową kontrolę wilgotności w zamkniętym opakowaniu. Ponieważ temperatury w magazynie wahają się między dniem a nocą, glina pochłania wilgoć resztkową uwięzioną w worku barierowym. Ta ciągła ochrona zapobiega powolnej korozji i degradacji. Zachowuje integralność maszyny do czasu, aż użytkownik końcowy będzie gotowy do zerwania plomby i rozpoczęcia instalacji.

Komponenty samochodowe

Przemysł motoryzacyjny w dużym stopniu opiera się na całkowicie zniszczonych opakowaniach eksportowych (CKD). Producenci wysyłają części pojazdów masowo do zagranicznych zakładów montażowych. Ochrona tysięcy bloków silników, skrzyń biegów i tłoczonych paneli nadwozia przed rdzą stanowi ogromne wyzwanie logistyczne. Rozważmy łańcuch dostaw prowadzący części z wilgotnego zakładu produkcyjnego w Meksyku do zakładu montażowego w Niemczech, w którym panują zimne warunki pogodowe. Wahania temperatur podczas tej podróży są ekstremalne. Naturalna glinka zapewnia skuteczne wchłanianie niezbędnej wilgoci.

Pracownicy rozprowadzają duże ilości środków osuszających po skrzyniach CKD. Umieszczają je w pudłach z tektury falistej obok części stalowych i plastikowych materiałów sztauerskich. Ekonomiczna zaleta gliny pozwala eksporterom branży motoryzacyjnej na skalowanie strategii ochrony przed wilgocią bez zawyżania całkowitego budżetu na opakowania. Możesz zabezpieczyć skrzynię tarcz hamulcowych za pomocą kilku strategicznie rozmieszczonych worków z gliną, dzięki czemu dotrą na linię montażową bez najmniejszej plamki rdzy powierzchniowej. Dzięki temu linia montażowa może działać bez opóźnień w celu naprawy komponentów.

Elektronika i ogólne opakowania kartonowe

Wrażliwa elektronika wymaga dokładnej kontroli wilgoci, aby zapobiec zwarciom i degradacji komponentów. Spedytorzy używają małogramowych saszetek do ogólnego pakowania i obudów elektronicznych. Jednak standardowa glina może wytwarzać drobny pył w wyniku tarcia podczas transportu. Zanieczyszczenie pyłem jest krytycznym punktem awarii płytek drukowanych, soczewek optycznych i precyzyjnych czujników.

Aby bezpiecznie wykorzystać glinę w tych zastosowaniach, producenci zamykają minerał w specjalistycznych materiałach opakowaniowych. Gęsta włóknina lub Tyvek zapobiegają wydostawaniu się cząstek stałych z saszetki. Dzięki temu producenci elektroniki mogą czerpać korzyści z oszczędności gliny, zachowując jednocześnie czyste, wolne od pyłu środowisko dla swoich wrażliwych produktów. Otrzymujesz ochronę przed wilgocią bez uszczerbku dla standardów pomieszczeń czystych komponentów.

Tekstylia, skóra i produkty rolne luzem

Porowate materiały organiczne stają w obliczu wyjątkowych zagrożeń podczas wielotygodniowych harmonogramów tranzytu. Wysoka wilgotność w ciemnym pojemniku transportowym tworzy idealną pożywkę dla rozwoju pleśni, grzybów i pleśni. Na tekstyliach mogą powstawać trwałe zapachy i plamy. Wyroby skórzane mogą gnić i utracić swoją integralność strukturalną. Masowe produkty rolne mogą szybko się psuć.

Rozmieszczenie pakietów gliny w całym ładunku pochłania wilgoć z otoczenia, która napędza rozwój drobnoustrojów. Utrzymując niską wilgotność względną, środek osuszający pozbawia zarodniki pleśni wody potrzebnej do ich rozmnażania. Często widzimy, jak spedytorzy umieszczają paski środka osuszającego na górze kontenera, a pojedyncze saszetki w kartonach zbiorczych. Pozwala to zachować jakość, wygląd i wartość rynkową eksportu produktów ekologicznych.

Ocena techniczna: Środek osuszający w postaci glinki a żel krzemionkowy

Progi temperatury i wilgotności (zasada 120°F)

Wybór odpowiedniego środka osuszającego wymaga opartego na dowodach porównania limitów wydajności. Glina jest bardzo skuteczna w standardowych temperaturach i wilgotności względnej do 50%. W tym zakresie szybko pobiera wilgoć z powietrza. Ma jednak krytyczne ograniczenie znane jako zasada 120°F. W temperaturach powyżej 120°F (50°C) naturalna glina zaczyna ulegać desorpcji.

Uwalnia uwięzioną wilgoć z powrotem do środowiska opakowania. Może to spowodować nagły wzrost wilgotności wewnętrznej i potencjalnie zniszczyć ładunek. Wyobraź sobie stalowy kontener stojący latem na asfalcie w Dubaju; temperatury wewnętrzne z łatwością przekraczają ten próg. W przeciwieństwie do tego żel krzemionkowy zatrzymuje wchłoniętą wilgoć w znacznie wyższych temperaturach, pozostając stabilnym do 220°F. Przed wybraniem gliny spedytorzy muszą ocenić oczekiwane warunki klimatyczne na trasie swojej trasy.

Koszt na skalę i zwrot z inwestycji

Ekonomika jednostkowa wpływa na decyzje dotyczące opakowań w przypadku eksportu przemysłowego na dużą skalę. Gdy ekstremalne upały nie mają znaczenia, glina zapewnia doskonały zwrot z inwestycji. Jest zazwyczaj znacznie tańszy niż żel krzemionkowy wagowo. Dla firm wysyłających tysiące kontenerów rocznie ta różnica w cenie przekłada się na ogromne oszczędności operacyjne.

Niższy koszt zakupu pozwala inżynierom zajmującym się pakowaniem na użycie większej ilości środka osuszającego w jednym pojemniku, zwiększając margines bezpieczeństwa w zakresie ochrony przed wilgocią. Możesz podwoić ilość glinki użytej w skrzyni za tę samą cenę, co w przypadku standardowego zastosowania żelu krzemionkowego. Korzyść finansowa sprawia, że ​​glina jest preferowanym wyborem do towarów masowych, maszyn i części samochodowych, gdzie obowiązują standardowe temperatury transportu.

Zgodność ze środowiskiem i utylizacja

Zrównoważony rozwój ma duży wpływ na nowoczesne zarządzanie łańcuchem dostaw. Użytkownicy końcowi muszą zmierzyć się z surowymi przepisami dotyczącymi usuwania odpadów opakowaniowych. Naturalna glinka doskonale wpisuje się w globalne wymogi ochrony środowiska, w tym surowe dyrektywy europejskie, takie jak RoHS i REACH. Ponieważ jest to minerał występujący naturalnie i nie zawierający syntetycznych substancji chemicznych, można go utylizować jako standardowe odpady mineralne.

Nie wymaga specjalistycznego przetwarzania odpadów niebezpiecznych. Upraszcza to proces odbioru dla użytkownika końcowego i zmniejsza ogólny wpływ przesyłki na środowisko. Kiedy fabryka otrzymuje dostawę części, może wyrzucić gliniane worki do standardowego pojemnika na odpady przemysłowe. Żel krzemionkowy, choć ogólnie bezpieczny, często wymaga bardziej ostrożnych protokołów utylizacji, w zależności od lokalnych przepisów miejskich.

Pozyskiwanie, wymiarowanie i realia wdrażania

Obliczanie zapotrzebowania na środek osuszający (norma „jednostkowa”)

Zamawianie środków suszących na wagę surową prowadzi do niespójnej ochrony przed wilgocią. Aby zapewnić przewidywalną wydajność, branża opiera się na standardzie MIL-D-3464E. Norma ta definiuje „jednostkę” środka osuszającego na podstawie jego zdolności adsorpcyjnej, a nie ciężaru fizycznego. Jedna jednostka to ilość środka osuszającego, która wchłonie dokładnie 3 gramy wody przy wilgotności względnej 20% i 6 gramów przy wilgotności względnej 40% i temperaturze 25°C.

Obliczanie wymaganych Jednostek zależy od rodzaju opakowania. W przypadku sztywnych pojemników inżynierowie obliczają objętość wewnętrzną. Powszechnym wzorem jest dzielenie objętości w stopach sześciennych przez 1,2 w celu znalezienia wymaganych jednostek. W przypadku elastycznych worków paroizolacyjnych obliczenia opierają się na całkowitej powierzchni materiału barierowego. Powierzchnię w stopach kwadratowych mnoży się przez 0,011, aby określić jednostki bazowe. Należy również uwzględnić wewnętrzny materiał sztauerski. Palety drewniane i usztywnienia kartonowe zawierają znaczną ilość wilgoci. Standardowa drewniana paleta może pomieścić kilka funtów wody, co wymaga dodatkowych jednostek osuszających, aby zrekompensować to ukryte obciążenie wilgocią. Dokładne obliczenia zapobiegają zarówno niedostatecznej ochronie, jak i marnotrawnemu nadmiernemu pakowaniu.

Kształty: konfiguracje zbiorcze a pojedyncze saszetki

Wdrożenie wymaga wybrania odpowiedniego formatu dla konkretnego środowiska pakowania. Kontrola makrośrodowiska polega na zarządzaniu wilgotnością całego kontenera transportowego. Wymaga to konfiguracji masowych, takich jak wiszące słupy ze środkiem osuszającym lub duże, ciągłe paski. Są one zawieszone na pierścieniach sufitowych kontenera, aby przechwytywać wilgoć, zanim skropli się ona na ścianach.

I odwrotnie, kontrola mikrośrodowiska koncentruje się na przestrzeni bezpośrednio otaczającej produkt. Wykorzystuje to pojedyncze saszetki umieszczane bezpośrednio w kartonach produktów lub workach paroizolacyjnych. Strategiczne rozmieszczenie tych mniejszych jednostek zapewnia lokalną ochronę bardzo wrażliwych komponentów. Często stosujemy kombinację zarówno słupków do pojemnika, jak i saszetek do poszczególnych pudełek znajdujących się w środku.

Materiały opakowaniowe i ograniczanie zapylenia

Materiał otaczający środek osuszający jest tak samo ważny jak sam minerał. Naturalna glina wytwarza drobny pył pod wpływem wibracji i tarcia. Stwarza to ryzyko wdrożeniowe w przypadku niektórych towarów. Określając a montmorylonit , inżynierowie muszą ocenić wrażliwość eksportowanych produktów.

W przypadku wytrzymałych maszyn lub odlewów samochodowych standardowe saszetki z włókniny lub papieru Kraft zapewniają wystarczającą szczelność przy niskim koszcie. Jeśli jednak ładunek zawiera elektronikę, optykę lub precyzyjne urządzenia medyczne, obowiązkowe jest ograniczenie zapylenia. Zastosowania te wymagają opakowań Tyvek klasy medycznej. Tyvek zapewnia wysoką przepuszczalność pary wodnej, całkowicie blokując ucieczkę mikroskopijnych cząstek pyłu.

Przechowywanie i postępowanie z niewykorzystanym środkiem osuszającym

Zarządzanie zapasami ma bezpośredni wpływ na skuteczność środka osuszającego. Naturalna glina zaczyna wchłaniać wilgoć w momencie wystawienia jej na działanie powietrza z otoczenia. Złe praktyki przechowywania prowadzą do przedwczesnego wyczerpania materiału, jeszcze zanim materiał zostanie umieszczony w kontenerze transportowym. Strategie łagodzące wymagają rygorystycznych protokołów postępowania na poziomie magazynu.

Niezużyty środek osuszający należy przechowywać w szczelnych i odpornych na wilgoć pojemnikach głównych. Bębny z bezpiecznymi pierścieniami blokującymi lub wytrzymałe, zgrzewane torby foliowe są standardem. Aby zachować integralność dostaw, pracownicy magazynu muszą przestrzegać ścisłego protokołu:

1. Po dostawie należy sprawdzić wszystkie przychodzące beczki ze środkiem osuszającym pod kątem uszkodzonych pierścieni zabezpieczających lub przebitych wkładek foliowych.

2. Bębny należy przechowywać w suchym miejscu, z dala od otwartych drzwi doków załadunkowych lub stref o dużej wilgotności.

3. Kontenery główne otwieraj dopiero wtedy, gdy linia pakująca jest w pełni przygotowana i gotowa do natychmiastowego włożenia.

4. Natychmiast uszczelnij częściowo zużyte beczki za pomocą wytrzymałej taśmy lub specjalnego mechanizmu uszczelniającego beczki.

Brak kontroli środowiska przechowywania gwarantuje, że środek osuszający nie zadziała podczas transportu oceanicznego.

Wniosek

• Przed zamówieniem środków osuszających przeprowadź audyt stosowanych materiałów paroizolacyjnych, aby określić ich dokładne współczynniki przepuszczalności pary wodnej.

• Oblicz wymagane „jednostki” na podstawie wewnętrznej objętości i powierzchni konkretnych opakowań, korzystając z normy MIL-D-3464E.

• Zażądaj od dostawców próbek zgodnych z MIL-SPEC, aby zweryfikować zdolność adsorpcji w konkretnym środowisku magazynowym.

• Jeśli Twoje produkty są wrażliwe na zanieczyszczenie pyłem podczas transportu, zamień materiały saszetkowe na Tyvek.

Często zadawane pytania

P: Jaka jest różnica między środkiem osuszającym z glinki bentonitowej a żelem krzemionkowym?

Odp.: Glinka bentonitowa to naturalnie występujący minerał, który jest wysoce opłacalny i przyjazny dla środowiska. Skutecznie pochłania wilgoć, ale uwalnia ją, jeśli temperatura przekroczy 120°F. Żel krzemionkowy to syntetyczny dwutlenek krzemu, który kosztuje więcej, ale bezpiecznie zatrzymuje wilgoć do temperatury 220°F, dzięki czemu lepiej sprawdza się w ekstremalnych temperaturach.

P: Ile jednostek gliniastego środka osuszającego potrzebuję do 20-stopowego kontenera transportowego?

Odp.: Standardowy kontener o długości 20 stóp zazwyczaj wymaga od 32 do 64 jednostek środka osuszającego w celu zapewnienia podstawowej ochrony. Jednakże dokładne obliczenia zależą w dużym stopniu od zawartości wilgoci w ładunku, jego objętości właściwej i przepuszczalności wszelkich zastosowanych materiałów stanowiących barierę wewnętrzną.

P: Czy środek osuszający montmorylonit można zregenerować i ponownie wykorzystać?

Odp.: Z technicznego punktu widzenia montmorylonit można regenerować poprzez pieczenie go w piekarniku w określonej temperaturze w celu usunięcia wchłoniętej wody. Z komercyjnego punktu widzenia jest to wysoce niepraktyczne w przypadku opakowań eksportowych ze względu na koszty pracy i degradację materiału saszetki podczas procesu ogrzewania.

P: Czy gliniasty środek osuszający można bezpiecznie stosować do gołych części metalowych?

O: Tak. Naturalna glinka jest chemicznie obojętna i nie powoduje korozji. Nie powoduje reakcji chemicznych ani rdzy na gołym metalu. Należy upewnić się, że materiał saszetki jest wystarczająco trwały, aby zapobiec fizycznemu przenoszeniu kurzu, który mógłby pozostawić pozostałości na obrabianych powierzchniach.

P: W jakiej temperaturze gliniasty środek osuszający przestaje działać?

Odp.: Glina zaczyna tracić swoją skuteczność i ulega desorpcji w temperaturze 120°F (50°C). Na tym progu wiązania fizyczne utrzymujące cząsteczki wody słabną, a glina uwalnia uwięzioną wilgoć z powrotem do otaczającego powietrza, potencjalnie powodując uszkodzenia spowodowane kondensacją.

P: Czy gliniasty środek osuszający traci ważność?

Odp.: W idealnie zamkniętym, odpornym na wilgoć opakowaniu zbiorczym glina ma okres przydatności do spożycia wynoszący kilka lat. Po wystawieniu na działanie wilgoci otoczenia jego aktywne życie rozpoczyna się natychmiast. Maksymalne nasycenie osiągnie w ciągu kilku godzin lub dni, w zależności od wilgotności względnej otoczenia.